هوالغنی

 یادم هست ؛ هر چه از خدا خواسته ام به واسطه آن امام مهربان گرفته ام. این ادعای بزرگی است ولی من با فریاد آن را میگویم. این منم  بنده کمترین خدا که هرچه از خدا خواسته ام گرفته ام. من شفای مریض را از راه دور از این امام گرفته ام . من قبولی کنکور خودم و برادرم را از این امام گرفته ام.من زن صالح و نیکم را و فرزند سالم و باهوشم را از امام رضای خوبم گرفته ام. هروقت وارد حرم مقدسش میشوم نمی دانم چه بخواهم. نمیتوانم لب از لب باز کنم. تنها به یاد می آورم خداوندی که مهر همه بندگانش را در دل دارد .به من کمترین، چگونه لطف نموده و سالهای زیادی مرا مقیم حضرتش ساخته  تا با او راز دل بگویم و از او بخواهم هرآنچه خواسته ام و این امام بزرگوار واسطه من وخداوند بوده است. من خداوندم را به واسطه امامم یافته ام. با هیچ کسی کاری ندارم. می دانم که چه آدم بدی هستم واین را هم نیک میدانم که خداوند به همان میزان که من بد هستم چقدر به من لطف دارد. این همه را از برکت همنشینی در جوار مقدس آن امام  دارم. آرزو دارم روزی اگر خداوندم صلاح بداند از هنرم استفاده کنم و این حضور مقدس را در کنج غربتش به تصویر بکشم. تولد امام غریبان و امام مهربانان و امام مظلومان مبارک باشد.