یک نگاه جالب

 

در گشت زدنهای هر روزه در میان مطبوعات و وبلاگها به مطلبی جالب برخوردم که شاید برای شما هم مفید باشد. مطلب را با ذکر لینک عینا می آورم.خودتان قضاوت کنید: 

به نقل از وبلاگ یادداشتهای یک فیلمساز جوان:

http://www.makanmehr.blogfa.com/post-78.aspx

منتقدهای ایرانی سینما در کجا ایستاده اند؟

چندین مجله سینمایی، ادبی، هنری و اجتماعی را مشترک هستم یا مطالعه می کنم.
از نشریات عامه پسندی گرفته مثل دنیای تصویر و نسیم و هفت تا نشریات حرفه ای تری مثل فیلم، فیلمنگار، فارابی، شهروند، و نشریات کاملن تخصصی مثل کتاب ماه هنر، خردنامه و حرفه هنرمند.

اما نکته ای که مدتی است مرا مشغول خودش کرده، کیفیت نقدهای منتشر شده در نشریات سینمایی یا صفحات سینمایی مطبوعات است. فکر کنم همه بدانیم که جایگاه کتاب های تخصصی هنری در ایران کجاست و اصلن آمار چاپ این کتاب ها سالانه چه وضعیتی دارد. غالب منتقدان سینمایی ما هم برگرفته از همین فضا هستند. دانسته های اندک، پرداخت غیرحرفه ای به موضوع و تاکید روی قصه ی فیلم به عنوان رکن اصلی.

بالاخره فجر؟

 

به نقل از سایت جشنواره فیلم فجر:

مقررات بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر از سوی روابط عمومی این جشنواره اعلام شد .

به گزارش روابط عمومی جشنواره ، این رویداد سینمایی در دو بخش "سینمای ایران" و "سینمای جهان" در روزهای ۱۲ تا ۲۲ بهمن همزمان با جشنهای بزرگداشت پیروزی انقلاب اسلامی برگزار می‌شود.

 

در بزرگداشت اولین نمایش فیلم ناطق در طهروون

 

شفصد و شفتاد و شفت سال پیش در همین روزها به طور اتفاقی یهو در تهرون یا همان طهران  دهاتی که پایتخت قاجاریه و بعدش هم پهلوی شد.... سینما متولد شد! اول فیلمش هم دختر لر بود که انصافا در سینماها چه قدر سوکسه داشت و چه شر و شوری به پا کرد این جعفر خان...( از گلنار که نمی شود تعریف کرد سانسوری دارد!) به همین بهانه بیانه ای را در باب بزرگداشت اولین  نمایش فیلم مثل آدمیزاد سینمایی در تهرون را می خواهم همینجا برایتان بیاورم امیدوارم که با تاسی به این بیانیه در جهت بزرگداشت سینما خودمان را تکانی داده و دستی بالا زده باشیم: