
یکی بود که خداوند دوستش داشت.همه علم زمان رو بهش داده بود.همه عشق خودشو بهش عطا کرده بود ولی از اونجایی که دنیا ظرفیت آدمهای بزرگو نداره..از اونجایی که رسم دنیا همینه که اونی که همه دوستش دارن باید زودتر از همه بره...از اونجا که خدا کسی رو که خیلی دوست داره شهیدش میکنه و خونش ...خونبهای عشق خداوند میشه...اونم رفت.زود رفت.شاید اگه بود دنیا و پایه رنسانس اروپا و ترجمه متون فلسفی و خیلی چیزای دیگه که غرب از مسلمین برداشته بود...الان خیلی عوض میشد.
جاش خالی.جای صادق اهل بیت (ع) خیلی خالی....


